पिंपळ
पानावरची जाळी
अनाम संकेत लेवून आली.
दाबून राहिल्या हुंकाराला
अवचित नवी बोली कळली.
पिंपळ पानावरची जाळी
आभाळ घाई मलाच होती.
आठवांची पाने मिटली.
खूण तुझी मागे सरली.
पानातच पान सुकून उरली.
पिंपळ पानावरची जाळी
नकळत आज धूळ झटकली
उगाच सारी पाने पलटली
स्मृतींनी तव मी गहिवरली.
नयनी माझ्या सय दहीवरली.
पिंपळ पानावरची जाळी
का कधीच कळले नाही?
तू शिंपली होती इत्तर शाई.
मधल्या रेषेभोवती होती.
तुझ्या खुणांची घन वनराई.
पिंपळ पानावरची जाळी
अनाम संकेत लेवून आली.
14/04/2012
मुक्ता पाठक शर्मा
No comments:
Post a Comment