वर

उपवर कन्येला पहायला 

उपवर आला..

खालून वर वरून खाली ,

न्याहाळतच  राहिला.

उपवर कन्येला पहायला 

उपवर आला..

कन्येचे काळीज होऊ लागले

 वर खाली .

नजर वर करून पाहाण्याची,

हिम्मत तिला नाही झाली.

वराकडे वर करून पाहिले ,

तर संस्कार काढतील.

चुकून डोळ्याला डोळा भिडला तर,

न जाणे नकारच देतील.

वराला वरायचं झालं ,

तर वर बघणं आलचं.

नाहीतर कोणताही धोंडा ,

गळ्यात बांधण झालच.

शेवटी हिम्मत करून,

वराला नजर वर करून पाहिलं.

नजरेला नजर भिडवून ,

तिकडून होकाराचं हसण हलकेच टिपलं.

15/04/2012

मुक्ता पाठक शर्मा