वेग

त्याच्ं नेहमीच कोड्यात बोलणं
काही न समजून माझं हसं होणं
कधी काम काळ वेगाच्या नशेत त्याचं धुंद होणं
वाटं पाहून दिवसाचे माझ्यासाठी मंद होणं
ध्वनि तेजातं त्याचं न्हाउन निघण,
थकल्या गात्रानी माझं निजणं
त्याचं अक्षांश रेखांशाच्या जाळ्यात गुंतुन ज़ाणं
त्याच्याकडे पाहतं माझं आपलं पुट्पुट्णं
"आपलही नातं ह्या जाळ्यात गुंतल्यासारखचं"
अन त्याचं दिलखुलास हसुन उत्तरणं
" अगं अक्षांशा प्रमाणे दोन्ही ध्रुवांवर भेटायचं
आधीच ठरलय आपलं,
त्यासाठी रेखांशाप्रमाणे काही काळासाठी हे समांतर जगणं"
मागे वळून पाहिलं,कुणीच नव्हतं,
तेव्हा कुठे मला उमगलं
"आवाजाच्या वेगापेक्षाही प्रकाशाचा वेग अधिकच"

मुक्ता (9 सप्टेंबर 2011)
Friday, 9 September 2011 at 00:23